Sana ne anlatiyor?

Dunden beri muzik dinlemiyorum. Aklimdan gecen her sesi duyabilmek icin. Muzik dinlerken dusunmuyorum. Onlari duymuyorum. O kadar cok konusuyorlar ki, surekli birilerine ya da birbirlerine bir seyler anlatiyorlar. Muziksiz bir hayat nasil oluyor, onu kesfetmeye calisiyorum.


"Yasadiklarimdan ogrendigim bir sey var" demis Ataol Behramoglu. Herkesin kendi bir "sey"i var. Benimkini sorguluyorum. Her gecen gun ogreniyorum. Yeni seyler ogreniyorum. Surekli ogreniyorum. Beynim surekli olarak durmadan dolduruyor kabini. Kabina sigmayan seyler almaya calistigimda da basliyor sinyaller vermeye. Basim agriyor, midem rahatsizlaniyor. O zaman diyor ki insan pozitif dusun, olumlu dusuncenin gucune inan. Ama insan iste bu. Her zaman yapamiyor. O duygu, bu dusunce, su fikir giriyor bir yerlerinden. Cikartmak, bastirmak kolay olmuyor. O zaman diyor ki insan, o kadar cok dusun, o kadar cok onunla birlikte yat ve kalk ki onu artik istemez ol. Istemez ol ki bir daha yanina yaklastirma. Sorgulamayi da birak ne dusunuyordum ben diye.

Iste o sirada ac muzigin sesini sonuna kadar. Dinle bakalim sana neler anlatiyor...