Adalar

Bu haftasonu adalara gidiyorum. Kabatas'tan atlayacagim adalar vapuruna. Alicam kitabimi, fotograf makinemi ve en sevdigim sarkilarimi yanima. Ilk durak Kinaliada, ardindan Burgazada'ya ugrayacagim. Sonra Heybeliada beni bekler. E vaktim ve gucum kalirsa azicik, Buyukada'yi da kendime kusturmeyeyim diyorum.

Zaman gezme gorme zamani, bos bos oturma zamani degil. Gucu varken insan, dolasabilmeli, gezebilmeli doyasiya. Farkettim ki gecen sene cikarttigim muzekartimin dolmasina 1 ay kalmis. Azicik utandim kendimden. Cikartali bir yil olmus ama ben hic bir muzeyi gezmemistim. Muzeleri de kusturdum kendime. Hic ziyaretime gelmedin benim diyorlar. Oturdum bir liste yaptim. Pazar gunumu de muzelere ayirdim. Fotograflarimi turunggiller blogumda yayinlarim artik. Simdiden cok heyecanlandim. Uzun zamandir boyle, tek basima bir yerlere gidesim var. Kafa dinlemeye, stresten uzaklasmaya. Is hayatinin kosusturmacasinin icinde insana 24 saat yetmiyormus gibi geliyor. Sonra basliyor sikayet etmeye. Ama yetistiren yetistiriyor. Yapan yapiyor. Ben de artik sikayet edenlerden degil, surekli keyif alanlardan olacagim yaptigi seylerden. Hadi bakalim. 24 saatler beni bekler:)

Yürek

"Bazen erkekler, kadınların yüreğini acıtıyorlar. Çoğu kez bunu istemeden yapıyorlar. Bu bazen, yeni bir kadının gölgesinde, apansız sona eren bir evlilik olabiliyor; bazen bir ilişki süresi/vadesi dolmamış, hatta bazen yaşanmamışlık bile olabiliyor erkek ve kadın adına, başlamadan bitebiliyor, ardında bir anlamsızlık, içi bir türlü dolmayan, neye ve kime ait olduğu sanki belirsiz bir özlem bırakarak. Kadında beliren pişmanlık çoğu kez, "Ne yapsaydım da elde edebilirdim, ne desem ne söylesem benim olurdu, neyi yapmadım veya yapamadım ki asla bana dönmedi yüzü, bir türlü sevdiremedim kendimi?" sorularıyla yokluyor kadının beynini, yanıtsız kaldığı oranda da acı veriyor. Oysa bir erkek seveceği varsa zaten sever, çoğu kez bu soruların yanıtları değildir bu yaşanmamışlığın veya yarım kalmışlığın kaderini belirleyen.

Kadın ne yaşanmışsa ortak beraberlikte, bir sevişme sonrası veya bir yemek başbaşa, yüreğini serdiği oranda apaçık, savunmasız ve kuralsız, dur duraksız; işte o zaman buna bu şiddette ve yoğunlukta karşılık veremeyen, beklentilerin bu ani ve şaşırtıcı artışından ürken ve bu duygunun hemen ve çabucak yanıbaşına düşmesinde kesinlikle bir anlamsızlık bulan erkek kaçıyor - ilk tepkisi bu oluyor. Bir soluklanma, bir çözme bu bilmeceyi ve bir anlama telaşında bu aşk nedir nereye götürür onu, sonuçları kime neye mal olur, erkek sessiz ve temkinli, erkek düşünceli ve sakin, erkek genelde saklanan gibi sanki - sanki o kadar sevmezmiş gibi henüz, köşeye çekilip hafiften, azalıyor ve uzaklaşıyor. O zaman da işte, erkek kadının yüreğini acıtıyor.

Erkekler bazen kadınların yüreğini acıtıyorlar, doğrudur. Bunu istemeden yapıyorlar, belki bu denli acıtıcı olduklarının farkında bile değiller. Ancak her yürek acıtan erkek için, ona yüreğini açan ve buna izin veren bir kadın vardır.

***

Sevme kararı alan her kadın, incinme ve karmaşalara düşme olasılıklarını göze almış kadındır. Erkeğe dahil olmayı seçen ve karşılığında olası yürek acılarına izin veren kadındır.

Sevme kararı alan her erkek, hayatının sahnesine artık bir kadını yerleştireceğini ve kaçınılmaz bir düzende, tekil ve özgürden çift ve paylaşana dönüşeceğini bilen erkektir.

Erkeğin de yüreği acır - Hem de nasıl acır...

Ancak çoğu erkek, acıyı kendine bile tanımlamaz. Acı, erkeğe sanki yakışmaz..."

Esin Acıman

Gıcık

Hepimizin birilerine ya da birseylere gicik oldugu durumlar mutlaka olmustur. Ben de son zamanlarda gicik olma durumunun en ust seviyelerini yasiyor ve bu duyguyla mucadele etmeye calisiyorum. Insanin oldugu her yerde bir iletisim sozkonusu. Iletisimsizlik de bir iletisim yolu. Cogu zaman onemli olan sizin bu iletisimi nasil yonettiginiz. Birisiyle bir sorun yasiyorsunuz ve rahatsizliginizi nasil dile getireceginizi ifade etmekte zorluk cekiyorsunuz. Iste bu durumda onemli ve etkin olanin sonuc hesabi yapmadan rahatsizliginizi dile getirmek mi yoksa nasil olsa karsi tarafta bir degisiklik olmayacak duygusuyla sessiz kalmak mi oldugu konusunda kararsizim. Hani bir seyler icimde patladi deriz ya, iliski dengelerini bozmamak adina icimizde patlatiriz. Ne derece saglikli acaba? Disarida patlatmanin yollarini bileniniz var mi?