Yorgunum Dostlarim

Akbank reklamini cok basarili buldum. Yorgunum yorgun, kolay kazanmiyoruz reklamini. Tabi sadece gorsel acidan degerlendiriyorum ardinda yatan siyasal ve ekonomik kavramlara girmeden. Yas 28. Kendimizi 48 yasinda hissediyoruz. Bizim nesil eskilerden de curuk. Anlamadim gitti. Eskiden eller ayaklar cok calisirmis, simdi beyin durmadan bir seyler uretmeye calisiyor. Uretemedigi noktada da tikaniyor. O nedenle de sik sik is degisiklikleri yasiyoruz. Bir yere 10 yil bagli kalamiyoruz.

Is yerlerinde de bilgisayar masalarina yapisip kaldik. Her gun ya belim, ya elim, ya da hareketsizlikten ayaklarim agriyor. Kucuk bir cocukken annem isten eve geldiginde kardesimle benim yemegimizi yedirir, ardindan televizyonun karsisinda uyuyakalirdi. Ben de icten ice anneme cok kizardim. Zaten butun gun onu goremiyorduk, eve geldiginde de hemen uyuyuveriyordu. Simdi kendime bakiyorum. Ayni annem gibi olmustum. Hem de 28 yasinda. Oysa ki annem bunlari yasadiginda 40'li yaslarda ve iki cocuk sahibi bir kadindi.


Vay halimize demeden edemiyorum...

Kafalar Karışık

Her sey karisik. Uzun zamandir yazmaya ugrasiyorum ama kafam o kadar karisik ki. Isleri bi toparlayamadim gitti. Neyi bekliyorum bilmiyorum. Yazmak gerek...

Yakinda el yazimi taniyamaz hale gelecegim. Hepimiz gelecegiz. Cok yakinda el yazisi tarihe karisacak. Nasil yazi yazildigini bile unutmak uzereyim. Ne aci. Binlerce yildir suregelen gelenek cok yakinda kaybolacak. Onunla birlikte gelen ve sanal alemde kaydettigimiz tarihi de "delete" tusu ile bir saniyede silebilecegiz. Cocuguma ya da torunuma aktarabilecegim butun anilarim sanal alemde olacak ve gunun birinde kaybolmaya yuztutacak. ...